ترجمه : 60 باز به ياد داريد [ آن روزگار كه ] موسى براى گروه خودش آب خواست ما گفتيم عصاى خود را بر سنگ بزن [ چون او زد ] از سنگ دوازده چشمه نمايان شد كه هر يك از دوازده تيره‌ى آنها مىدانست از كدام چشمه آب خورد [ به آنها گفتيم ] از روزى خدا داده بخوريد و بنوشيد و سركشى و تجاوز نكنيد . 61 و باز متذكر باشيد كه بموسى گفتيد : نمىتوانيم با يك غذا بسازيم و تو از خداوند بخواه كه از زمين براى ما تره ، خيار ، گندم ، عدس ، پياز بروياند . موسى در جواب گفت شما چيز پست را بجاى چيز خوب مىخواهيد . پس بآبادى درون بشويد كه آنجا آنچه خواهيد فراهم شود . و [ عاقبت اين فكر و كار آن شد كه ] گرفتار خوارى و بيچارگى شدند و خشم خداوند آنها را فراگرفت چون [ با آن همه رنج موسى باز ] بنشانه‌ها و گفته‌هاى خداوند كافر مىشدند و پيغمبران را بىجهت مىكشتند و اين زشتى و كجى از آن بود كه يهود مردمانى نافرمان بودند و ستمكار . سخن مفسّرين : * ( اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ ) * 60 - تفسير القرآن ترجمه‌ى - فخر داعى : * ( ( اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ ) ) * بمعنى ( ضرب في الارض ) است كه حركت و مسافرت باشد ، پس يعنى بموسى امر شد كه با عصايت به اين كوه بالا برو موسى در آنجا ديد كه دوازده چشمه جارى است كه اكنون چاههائى در حدود هفتاد چاه است بنام عيون موسى ( چشمه‌هاى آب ) مشهور است كه بعدها بيادگار دوران موسى كنده‌اند و بنام عيون موسى مشهور شده است ، . و مسافرين آنها را ديده‌اند . نيشابورى : اگر بخواهيم موجب بيرون آمدن آب را از سنگ بدانيم ممكن است بگوئيم : عناصر چهارگانه هيولائى مشترك دارند كه ممكن است صورت بعضى به ديگرى تبديل شود پس شايد آبى در سنگ بطور استعداد گذارده از هواى مجاور آن استمداد و استخراج شود . سخن ما : 1 - بهانه جوئيهاى اين ملَّت در كتب تفسير بيش از آن است كه در